هر ماژول، تنها با یک کلیک.

کار بعدی را انجام دهید در سیستم نچرخید.

دستور پخت را از غذا جدا کنید.

قراردادی میان معلم و دانش‌آموز.

یک صف، نه یک فهرست.

ابتدا عملی، سپس مفید.

درس، نه فایل.

به جمع درس بدهید، حتی وقتی کسی در کلاس نیست.

از کاغذ تا نتیجه، یک خط لوله.

هر کتابی که امانت داده شده، حساب‌شده است.

هر تصمیم عملیاتی زیر یک مرکز قرار دارد.

نقش، ستون‌ها را تعیین می‌کند. ستون‌ها، گردش کار را.

زمان، فراگیرترین شاخص در یک مدرسه است.

ظرفی که کل سال در برابر آن برنامه‌ریزی می‌شود.

محور «چه‌وقت» در مدل داده.

بازه‌هایی که تدریس در آنها رخ نمی‌دهد.

ساعاتی که افراد واقعاً کار کرده‌اند.

واتساپ، ایمیل، درون‌برنامه یک رویداد، کانال درست.

ثبت‌های هم‌زمان و قابل‌انتساب.

روندها به اندازه حوادث مهم‌اند.

الگوهایی که سزاوار تشدید پیش‌گیرانه‌اند.

پیامدها از ابتدا تا انتها پیگیری می‌شوند.

بازشناسی مثبت با تنبیه‌ها هم‌تراز است.

پیش از تنبیه، یک برنامه را امتحان کنید.

محافظت به یک کانال محرمانه نیاز دارد.

مدرسه طبقه‌بندی خود را در اختیار دارد.

ورودی تصمیم‌های سیاستی.

حمایت یک برنامه است، نه یک برچسب.

هر کارمند یک پرونده مکتوب دارد.

مدارک در شُرف انقضا نمایان می‌شوند، جستجو نمی‌شوند.

هر آنچه مدرسه طلبکار است.

یک پرداخت بخش یا تمام یک فاکتور را تسویه می‌کند.

مدرک پرداخت‌کننده.

اقلام قابل صورت‌حساب نوع‌دار هستند.

نحوه صورتحساب یک پرداخت‌کننده با آنچه صورتحساب می‌شود فرق دارد.

شهریه تکرار می‌شود؛ بگذارید سیستم با آن تکرار شود.

یک پیکربندی، نه یک محاسبه.

پرداخت‌های کارکنان زمان‌بندی‌شده‌اند، نه موردی.

تصمیم‌های مالی به تجمیع نیاز دارند، نه ردیف‌های خام.

حقوق من، فاکتورهای من، رسیدهای من.

والدین، معلمان و مدیران یک صندوق ورودی درون‌برنامه.

هر مسئله یک گفتگو نیست برخی کارند.

سلامت یک‌نگاهی یک مرکز.

الگوهای تعیین/بازگشت/تصحیح.

مسیر آموزشی در طول ترم‌ها.

نگاه به کارکنان.

پیش‌فرض‌های درست بهتر از گزینه‌های درست‌اند.